فناوری اطلاعات Information technology

فناوری اطلاعات و الکترونیک چیست؟

فناوری اطلاعات و الکترونیک واژه ای است که در سال 1998 در لایحه اصلاحی نمایندگان به بخش 508 از قانون نوسازی یکار گرفته شد. بخش 508 ملزم میکند که فناوری اطلاعات و الکترونیک که توسعه یافته ، بدست آمده ، وجود دارد یا بوسیله دولت فدرال مورد استفاده قرار گرفته است بایست قابل دسترسی باشد.

فناوری اطلاعات و الکترونیک شامل سخت افزار و نرم افزار رایانه ، سیستمهای عامل ، اطلاعات مبتنی بر وب و کاربردهای آن ، تلفنها و سایر محصولات ارتباطی ، تجهیزات ویدئویی و محصولات مولتی مدیا ، کیوسکهای اطلاعاتی،و محصولات اداری همانند ماشینهای فتوکپی و نمابرمی باشد.

به طور رسمی به تمامی این تجهیزات عموماً به سادگی “فناوری اطلاعات” یا “IT”اطلاق می شود. با اینحال،از دیدگاه قانونی ، نیازی به توسعه تعریف فعلی دولت فدرال از فناوری اطلاعات احساس می شود که بایستی انسجام تعریف اولیه را نیز حفظ کند.

اداره فدرال از طرف  Architectural and Transportation Barriers Compliance Board (Access Board) مسئول انتشار این تعریف شده است. در اینجا تعریف رسمی از “فناوری اطلاعات والکترونیک” و” فناوری اطلاعات” ارائه شده که توسط بخش استانداردهای دسترسی به فناوری اطلاعات و الکترونیک هیئت Access منتشر شده است.

فناوری اطلاعات والکترونیک:

شامل فناوری اطلاعات و هرگونه تجهیز یا سیستم ارتباط داخلی یا زیر سیستمی از تجهیز است که در ایجاد ، تغییر یا تکثیر داده ها یا اطلاعات بکار گرفته می شوند. واژه فناوری اطلاعات والکترونیک شامل محصولات ارتباطی ( همانند تلفنها)،کیوسکهای اطلاعاتی و ماشینهای معاملاتی ، سایتهای شبکه جهانی اطلاعات ،و تجهیزات اداری همانند دستگاههای کپی و ماشینهای فاکس می باشد ولی محدود به اینها نیز نمی باشد.این واژه در بر گیرنده هر ماشینی که شامل فناوری اطلاعات است و بعنوان بخش داخلی محصول بکار گرفته می شود و عملیات اصلی همانند دریافت،ذخیره سازی،تغییر،مدیریت، جابجایی،کنترل ، نمایش،سوئیچینگ،مبادله،ارسال یا دریافت اطلاعات یا داده ها را انجام نمی دهد ، نیست . برای مثال تجهیزات HVAC (گرم کننده ، تهویه مطبوع)همانند ترموستاتها یا وسایل کنترل کننده درجه حرارت و تجهیزات پزشکی که در آنها فناوری اطلاعات بخشی از عملیاتشان است ، جزو فناوری اطلاعات محسوب نمیشوند.

فناوری اطلاعات:

هر گونه تجهیز یا سیستم با ارتباط داخلی یا زیر سیستمی از تجهیزات که در بدست آوردن ،ذخیره سازی ، تغییر،مدیریت، جابجایی،کنترل ، نمایش،سوئیچینگ،مبادله،ارسال یا دریافت اطلاعات یا داده ها مورد استفاده قرار می گیرد. واژه فناوری اطلاعات شامل رایانه ها ، تجهیزات جانبی ، نرم افزار ، سخت افزار و روشهای مشابه با آنها ، خدمات (شامل خدمات پشتیبانی) و منابع مربوطه است.

فناوری اطلاعات (IT) ،بر اساس تعریف موسسه فناوری اطلاعات آمریکا (ITAA) عبارت است از

” مطالعه ، طراحی ، توسعه ، بکارگیری ، پشتیبانی یا مدیریت سیستمهای اطلاعاتی مبتنی بر رایانه مخصوصاً نرم افزارهای کاربردی و سخت افزار رایانه”. به طور خلاصه IT با استفاده از رایانه های الکترونیکی ، نرم افزار رایانه برای تبدیل ، نگهداری ،محافظت ، پردازش ، ارسال و دریافت اطلاعات به صورت ایمن سروکار دارد.

اخیراً رایج شده است که از واژه ای استفاده شود که در برگیرنده حوزه ارتیاطات الکترونیک نیز باشد و بهمین دلیل مردم تمایل دارند که از واژه ICT (فناوری اطلاعات و ارتباطات) استفاده کنند.

فناوری اطلاعات در حال حاضر:

امروزه، واژه فناوری اطلاعات جنبه های مختلفی از محاسبه و فناوری را در بر گرفته است ، و این وازه بیشتر از قبل منطقی بنظر میرسد.چتر فناوری اطلاعات می تواند بسیار گسترده باشد بنحوی که حوزه های متعددی را تحت پوشش قرار دهد. متخصصان IT کارهای زیادی را انجام میدهند که از مراحل نصب تا طراحی شبکه های پیچیده رایانه ای و پایگاه های اطلاعاتی را شامل میشوند.برخی از کارها را که متخصصان IT انجام می دهند عبارت است از :

• مدیریت داده ها
• شبکه کردن رایانه ها
• طراحی سیستم پایگاه داده
• طراحی نرم افزار
• سیستمهای مدیریت اطلاعات
• مدیریت سیستمها

مدیریت اطلاعات:

مدیریت اطلاعات شامل تمامی امور مرتبط با مدیریت داده ها بعنوان یک منبع با ارزش است. تعریف رسمی ارائه شئه از طرف DAMA این است که :” مدیریت منابع اطلاعاتی عبارت است از توسعه و بکار گیری ساختارها ، سیاستها ، روشها و دستورالعملهاییکه باعث ندیریت صحیح تمامی نیازهای اطلاعاتی در طول عمر شرکت می شود.” این تعریف کاملاً گسترده است و در برگیرنده تعدادی متخصص می شود که ممکن است هیچ تماس مستقیمی با جنبه های سطح پایین مدیریت اطلاعات همانند مدیریت بانکهای اطلاعاتی رابطه ای نداشته باشند.

سرفصلها در مدیریت داده ها عبارتند از:

• تجزیه و تحلیل داده ها
• سیستم مدیریت پایگاه داده
• مدلسازی داده ها
• اداره پایگاه داده
• ایجاد انباره داده ها
• انتقال داده ها
• امنیت داده ها
• مدیریت متا داده (بایگانی داده ها و مدیریت آنها )
• معماری داده ها

سیستم مدیریت اطلاعات:

سیستم مدیریت اطلاعات (MIS) یک نام عمومی برای روشهای آکادمیکی از بکار گیری افراد ، فناوریها و دستورالعملها ، که مجموعاً سیستمهای اطلاعاتی نامیده می شوند، برای حل مشکلات اداری می باشد. MISبا سیستمهای اطلاعاتی معمول متفاوت است به این ترتیب که ازآنها برای تجزیه و تحلیل سایر سیستمهای اطلاعاتی بکار گرفته شده در فعالیتهای عملیاتی در سازمان استفاده می شود.

از نظر علمی ، از این وازه عموماً برای مشخص کردن گروهی از روشها مدیریت اطلاعات همراه با اتوماسیون یا پشتیبانی از تصمیم گیری فردی همانند سیستمهای پشتیبانی از تصمیم گیری ،سیستمهای هوشمند و سیستمهای اطلاعاتی اجرایی می باشد.

زمینه:

در ابتدا از رایانه های شرکت برای محاسبه فیشهای حقوقی و نگهداری رسیدهای حسابهای دریافتنی و پرداختنی استفاده میشد. با توسعه کاربردهای که مدیران با اطلاعاتی راجع به فروش ، سرمایه گذاران و سایر اطلاعاتی مواجه شدند که می توانست به آنها در مدیریت موسسه کمک کنند ، واژه MIS به این منظور ایجاد شده که این نوع کاربردها را توضیح دهد. امروزه ، از این واژه به طور گسترده برای معانی و کاربردهای مختلفی(اما نه محدود به این موارد) استفاده می شود که عبارتند از: سیستمهای پشتیبانی برای تصمیم گیری ، کاربردهای مدیریت افراد و منابع ، مدیریت پروژه و کاربردهای بازیابی پایگاه داده .

تعریف:

اغلب بین MIS و سیستم اطلاعات اشتباه می شود. سیستمهای اطلاعاتی برای تصمیم گیری ایجاد نشده اند. MIS برخی مواقع و البته با یک محدودیت خاص به مدیریت فناوری اطلاعات اطلاق می شود. این حوزه مورد مطالعه را نباید با علوم رایانه ایی اشتباه گرفت. مدیریت خدمات IT یک کار تخصصی است. MIS همچنین با برنامه ریزی منابع سازمانی (ERP) متفاوت است زیرا ERP شامل عناصری است لزوماً بر روی تصمیم گیری متمرکز نیستند.

مدیریت سیستمها:

مدیریت سیستمها اغلب به اداره سیستمهای رایانه ایی توزیع شده اطلاق می شود.مدیریت سیستمها بوسیله فعالیتهای مدیریت شبکه در ارتباطات شدیداً تحت تایر قرار می گیرد.مدیریت سیستم می تواند شامل یک یا چند وظیفه زیر باشد:

• نوآوریهای سخت افزاری
• نمایش و اندازه گیری در دسترس بودن سرور
• نوآوری نرم افزاری و نصب آن
• مدیریت ضد ویروس و anti-malware
• کنترل فعالیتهای کاربر
• کنترل ظرفیت
• مدیریت امنیت
• مدیریت نگهداری
• کنترل ظرفیت شبکه و استفاده

شناخته شده ترین سیستمهای مدیریت سیستم عبارتند از IBM Tivoli Framework, IBM Director, Microsoft Systems Management Server, HP OpenView, LANDesk, Novell ZENworks, BMC Patrol and CA Unicenter.

عملیات:

گروههای عملیاتی بر اساس استاندارد ITU-T X.700 ایجاد می شوند. این چارچوب همچنین تحت عنوان FCAPS  شناخته شده است.

مدیریت خطا:

• عیب یابی ، ثبت خطا و بازیابی داده ها

مدیریت پیکربندی:

• نوآوری نرم افزاری و سخت افزاری
• بازبینی ، توسعه نرم افزار و مدیریت بسته

مدیریت حسابداری:

• تهیه صورتحساب و جمع آوری آمارها

مدیریت کارآیی:

• ارزیابی نرم افزار و کنترل رویداد

مدیریت امنیت:

• مدیریت شناسایی
• مدیریت رویه

با اینحال این استاندارد را نمی توان جامع در نظر گرفت زیرا برخی موارد در آن لحاظ نشده است و از قلم افتاده است. براخی از بخشها جدیداً به آن اضافه شده ، برخی مفهومی هستند و برخی اصلاً لیست نشده اند. نوع اول عبارت است از کشف رابطه کاربردی بموقع که از مدیریت پیکربندی ، مدیریت امنیت اطلاعات و رویداد (تحت نام SIEM) ، زمان بندی بارکاری ، توابع تاثیر گذار روی شرکت ( تحت نام مدیریت سیستمهای سازمانی) و مدیریت ظرفیت حمایت میکند. عملیات مدیریت کارآیی را نیز می توان به اندازه گیری کارآیی سر به سر و عملیات اندازه گیری اجزای فراساختاری تقسیم کرد.

منبع تمام اصطلاحات لاتین استانداردها :

منبع http://en.wikipedia.org/wiki

DMTF                         CIM, WBEM, WS-Management, DEN, SMASH

IETF                            SNMP, NETCONF

ISO and ITU-T           TMN, CMIP, GDMO

OGC and ISO                         ITIL

JCP                              JMX

دانلود مستقیم فایل : Information technology